«Ο Γιάννης είναι πάνω από παρακαταθήκη, είναι η ίδια μου η ύπαρξη. Τον έχω μέσα στην καρδιά μου όλη μέρα και όλη νύχτα. Συνυπάρχουμε.
Απλώς αυτό που κατάφερα τα τελευταία χρόνια είναι να έρθω σε μεγαλύτερη επαφή με τον αόρατο κόσμο, εκεί που υπάρχουν οι ψυχές, χάρη στη μεγάλη αγάπη μου στο Γιάννη.
Έλεγα ότι αυτή η αγάπη δεν μπορεί να χαθεί αφού έφυγε. Έτσι δυνάμωνα» λέει στο περιοδικό OK...
Μπέλλα το είχες νιώσει, το «είχες δει»;
«Ναι, το είχα νιώσει ότι δεν είχε μεγάλο κύκλο ζωής. Αλλά μου το έδειχνε και ο Γιάννης αυτό, γιατί όλο βιαζόταν, ήταν ένα παιδί που ο χρόνος έτρεχε γι’ αυτόν, ήθελε να τα ζήσει όλα γρήγορα».
Έχεις κάποιο «σημείο επαφής» μαζί του;
«Όταν ακούω μουσική, σκέφτομαι τον Γιάννη. Ακούγαμε μαζί ελληνικά τραγούδια, κυρίως την ικαριώτικη μουσική, που τόσο μας άρεσε. Φυσικά όλη μέρα το μυαλό μου είναι εκεί.»