To 1993 η Καίτη Γαρμπή ήταν μια φρέσκια ανερχόμενη δύναμη στα τότε «αθώα» μπουζούκια, από την άποψη ότι εκείνες τις εποχές δεν υπήρχαν ούτε μάνατζερ, ούτε δισκογραφικές, ούτε δημόσιες σχέσεις , ούτε πολυδάπανες φωτογραφήσεις, τουλάχιστον όχι με τη σημερινή έννοια.
Ήταν η εποχή που οι μεγάλες πίστες και τα μπουζούκια, θα γίνονταν η νούμερο ένα διασκέδαση των Ελλήνων. Τότε ακόμη η Καίτη ζούσε με τους γονείς της στη Νέα Σμύρνη, (σήμερα ζει και πάλι με τους γονείς της και την οικογένειά της στη Νέα Ερυθραία) δεν είχε στήθος και πόζαρε με το δικό της προσωπικό styling χωρίς ιδιαίτερο μακιγιάζ στο πατρικό της, μπροστά σε βιτρίνες με τα «μπιμπελό
αντίκες» όπως τα χαρακτήριζε η ίδια, ενώ το περιοδικό υπερθεμάτιζε ως «συγκλονιστικά αντικείμενα».
Έκτοτε έγιναν πολλά εξώφυλλα, σπαταλήθηκαν άπειροι τόνοι λακ, χρησιμοποιήθηκαν στρατιές από μακιγιέρ, στυλίστες, επιστρατεύτηκαν μάνατζερ και μια αυτοκρατορία γεννήθηκε.
Αν και σήμερα δεν ζούμε την αίγλη της περασμένης δεκαετίας, παρόλα αυτά η Καίτη είναι από τις λίγες που μοιάζει να μένει αλώβητη και κυρίως να κρατάει επαφή με το κορίτσι που ήταν εκείνη την εποχή.
